قطبهای علمی در جهان به عنوان مراکزی که از امکانات برتر و ویژگیهای برجسته در رشته خاص برخوردارند، شناخته میشوند. این مراکز باید از عزمی برای پیشرفت نیز بهرهمند باشند تا بتوانند برای سایر مراکز علمی، آکادمیک و اجرایی الگویی برای تولید فکر و دانش و معرفت تلقی شوند.
با این رویکرد، گروه آموزشي شهرسازي دانشگاه تهران در تابستان 1382 از طرف وزارت علوم، تحقيقات و فنآوري به عنوان قطب علمي در رشتههاي برنامهريزي شهري و طراحي شهري انتخاب شد. در سال 1384 قطب علمی توسعه شهری پایدار با ترکیب اعضای جدید فعالیتهای خود را دنبال نمود. در سال 1387 وزارت علوم، تحقيقات و فنآوري پس از بررسی عملکرد 3 ساله، وضعیت قطب علمی را از اصولی به قطعی تبدیل کرد.
تركيب رتبههاي علمي اعضاي قطب علمی قابل رقابت با معتبرترين مراکز علمی و پژوهشی خارج از كشور بوده و تعداد كتب و مقالات منتشر شده، طرحهای پژوهشی و حضور در نشریات، سازمانها و مجامع و کنفرانس های متعدد توسط این اعضا در کشور منحصر به فرد ميباشد.
اهداف خاص قطب علمی :
- ارائه راه حل برای مشکلات شهرسازی کشور
- تببین نظام مدیریت و برنامهریزی کلانشهری کشور با نگرش شهر پایدار
- بازبینی و اصلاح برنامه آموزشی کارشناسی شهرسازی بر اساس نیازهای شهر پایدار
- راه اندازی رشته های جدید مورد نیاز شهرسازی کشور در مقطع کارشناسی ارشد منجمله مدیریت شهری و برنامهریزی منطقهای
- مدیریت مرکز پژوهشهای کاربردی GIS
- برگزاری سمینار ملی و بینالمللی در زمینه برنامهریزی شهری پایدار
- بررسی روشهای جدید برای مکانیابی تاسیسات شهری در شهرهای پایدار
- تهیه سند توسعه پایدار شهری ایران
- بررسی پتانسیلهای اکوتوریسم در ایران
